vrijdag 21 augustus 2015

terug

Ik was er een (hele) dikke week tussenuit. En dan is het afwachten als ik pap bezoek: kent hij me nog of kent hij me niet? Van ver zie ik hem zitten op zijn min of meer vaste plek op de gang, bladerend in een of ander tijdschrift. Ik zeg: "oehoe" en hij kijkt op. "Ken ik jou?", vraagt hij, en hij grijnst zijn tanden bloot. Geen gezicht, haha. En ja hoor, hij herkent in ieder geval een bekend gezicht, want dat ben ik voor hem.
We gaan lekker naar buiten, een wandelingetje maken door het park. Hij kletst me weer de oren van het hoofd. Ik ben weer helemaal 'bij' :-)