dinsdag 5 april 2016

te

Ik hoor hem al roepen als ik de gang op loop. Luid klinkt zijn 'hé ... hey!!' Hij is overduidelijk niet in zijn nopjes. Het lijkt te liggen aan de plek waar hij zit, de kleine ruimte met de grote televisie. Normaal een prima plek om rustig te zitten maar niet nu. De zon schijnt en dan is het er binnen de kortste keren erg warm. Te warm. Zeker als je ook nog eens een dikke trui draagt. Geen wonder dat pap geagiteerd is. Zijn roepgedrag is de enige manier om zijn ongenoegen te uiten. Ik neem hem mee naar de grote hal voor een lekker koel (alcoholvrij) pilsje. Daar wordt hij rustig van, gelukkig maar.


6 opmerkingen:

  1. Fijn dat je hem mee hebt genomen naar een andere ruimte. Dat doet hem vast goed. Mijn vader heeft ook Alzheimer en elke keer als wij hem bezoeken gaan wij in het Atrium zitten, een kopje koffie drinken of iets anders. Hij geniet er van. En dat is fijn.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat je er was en snel de gedachten op iets anders kon brengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn dat jij er was. (Waarop ik me dan gelijk afvraag, wat zou er gebeurd zijn als jij niet wat gekomen?)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat je vader van een pilsje kon genieten zo en weer rustig werd. Goed idee van je!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook al ben je een sterk persoon, Zo Nu en dan heb je even hulp nodig
    die je hand vast pakt,
    en zegt Dat alles goed komt.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge