dinsdag 3 mei 2016

nieuwe maand ...

Het is alweer mei, wat vliegt de tijd. Vandaag precies 15 jaar geleden overleed mijn moeder. Niet te geloven dat dat alweer zo lang is geleden. Ergens gelukkig dat pap daar geen weet van heeft ....

Vandaag was het een mooie dag met vanmiddag een lekker zonnetje. Wel een fris windje maar dat mag de pret niet drukken. Voor de allereerste keer dit jaar neem ik pap mee naar buiten voor een ommetje. Flink ingepakt, met toch maar muts op zijn hoofd. Op mijn 'die mag ook wel af hoor!' reageert pap met: 'nee!' Oké, hij is de baas :-)


De deken is nu niet echt een mooi of modieus iets, maar wel makkelijk en lekker warm. Het aantrekken van een jas geeft enorm (te) veel stress. En deze deken met armsgaten is zonder problemen te hanteren. Dus.

Terug op de afdeling kijk ik de spullen in zijn kledingkast en nachtkastje na. Pure routine. Kijken of iets stuk of incompleet is. Zo was maandenlang het fotoboek zoek dat we hebben samengesteld toen hij werd opgenomen in het (t)huis. Jammer. Maar vandaag lag het gewoon weer daar waar het eerst ook lag. Hè, gelukkig. Ik neem het voor alle zekerheid mee naar huis om er duidelijke naamlabels op te plakken: op voor-, achterkant en op de eerste bladzijde. 


Nu kunnen we de volgende keer weer fijn herinneringen op halen aan de hand van foto's van vroeger. Knappe kerel was het toch hè?

11 opmerkingen:

  1. De enige zegen van deze ziekte is dat je niet veel meer kunt missen. Fijn dat jullie van het zonnetje hebben genoten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die momentjes pakken. Of het nu lelijk is of niet als hij er van geniet is het toch fijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. lieve Inge wat een mooie blog heb je geschreven, ik haal en lees er heel veel liefde uit.
    soms lijkt het dat dementie alleen maar verdriet oplevert maar gelukkig zijn er ook van deze momenten

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lekker stukje wandelen zo. En ja, knappe kerel :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat heerlijk, even naar buiten! En inderdaad, zo makkelijk zo'n insteekdeken. Comfor voor alles! Wat mooi dat herinneringsalbum, fijn dat het terecht is.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat fijn zo'n deken. En wat lees ik hier liefde en respect van jou voor je vader

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat fijn zo'n deken. En wat lees ik hier liefde en respect van jou voor je vader

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zeker een knappe man. Gemakkelijk zo'n deken. Mijn moeder heeft destijds heel veel kleding voor mijn schoonmoeder vermaakt zodat ze gemakkelijk aan- en uitgekleed kon worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zeker, een hele knappe man.
    Heerlijk dat het eindelijk weer zonnig genoeg is voor een ommetje.

    groetje, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge