vrijdag 1 juli 2016

blij!

Ruim twee maanden na mijn aanvraag is het eindelijk zover: pap heeft een (fonkel)nieuwe rolstoel mèt elektrische duwondersteuning. Hij merkt daar vrij weinig van, van die ondersteuning, maar ik des te meer. Ik merkte namelijk dat het duwen van de zware rolstoel 'met inhoud' me steeds meer moeite kostte. Ik heb nog nooit eerder gebruik gemaakt van het feit dat ik MS heb maar dit keer kon ik dit wel gebruiken als indicatie voor de aanvraag. En waarom ook niet? De omgeving waar ik met pap wandel is weliswaar grotendeels vlak, maar in het parkje in de buurt is een soort van mini-heuveltje dat ik telkens weer moest bedwingen. Maar ook in het dagelijks gebruik is het veel makkelijker lopen en rollen. 


Om het te vieren tracteerde ik op koffie met een stukje Limburgse vlaai :-)



13 opmerkingen:

  1. Dat is fijn! Ik was nog een heel stuk jonger toen ik mijn moeder voortduwde in een rolstoel, maar ik vond het zwaar. Om nog maar niet te spreken over al die stoepjes waar je slechts moeizaam af en op kwam. Heb je daar ook zo'n last van?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Om bij het parkje te komen moet ik een spoor over. Je kunt je vast voorstellen hoe vervelend dat is ...

      Verwijderen
  2. Fijn!Ik hoop dat jullie nog vaak samen mogen wandelen!

    Ellen

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi zo! Lekker wandelen samen... (en taart met koffie natuurlijk)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zeker fijn zo'n rolstoel met ondersteuning voor degene die duwt. Wordt namelijk nogal eens verkeerd ingeschat, maar een rolstoel duwen is zwaar werk! Dus top!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heerlijk zeg! Weer wat mobiel zijn is altijd fijn!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat fijn voor je. Ik hoop dat jullie beiden er lang van
    mogen genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Fijn hoor. Nu gaat het net allemaal gemakkelijker en ga je ook eerder naar buiten.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tjonge, dat is niet niks zeg om dit soort zorg erbij te doen als je zelf ook een stevige kwaal hebt, petje af! Ik heb even de laatste logje doorgesnuffeld en ik wou dat iedereen in de zorg zoveel inzicht had. Inderdaad, waarom worstelen met een jas of overhemd als dat stress oplevert, het gaat toch om het welbevinden van hém. Als zijn "heden" prettig is is dat winst, want hij heeft alleen het heden en misschien nog een heel klein stukje verleden.
    Ik wens je veel ontspannen wandelingen met deze luxe "cabrio'!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Al lang geleden dat ik hier een commentaar achterliet. Ik lees nog wel blogs, maar laat het commentaar vaak achterwege. Op een of andere manier kom ik daar niet meer toe.
    Ik merk dat de achteruitgang van je vader me bekend voor komt. Zo ging het bij mijn ouders ook. Steeds weer een stukje verlies, maar zo lang ze tevreden zijn heb je er vrede mee.
    Ik las dat je vader geen herkenning had bij het overlijdensbericht van een vriend. Moest meteen aan mijn moeder denken die uit een héél groot gezin de laatst levende was. Steeds vroeg ze naar haar broers en zussen en als we dan zeiden dat ze waren overleden moest ze steeds weer (kort) huilen. Daarna zeiden we maar dat het goed ging met iedereen...gelukkig vroeg ze nooit door.
    Fijn overigens dat je vader nu een wat makkelijker te duwen rolstoel heeft. Dat maakt het wandelen toch weer een stukje aangenamer.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat heerlijk voor jullie beiden!

    Merk het ook altijd de zwaarte met de rolstoelen bij mijn schoonmoeder en vader kies ook vaak de stukken uit die het makkelijkste begaanbaar zijn. Wil ze nog graag die buitenlucht gunnen.

    Heel veel plezier met de mooie wandelingen Inge.

    Groet Chrissie

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge