dinsdag 14 juni 2016

hoe gaat 't?

Nou, best redelijk. Alles gaat nog steeds z'n gangetje. Pap gaat wel achteruit maar dit gaat vrij langzaam. Vervelend is dat hij enorm onrustig is in de late namiddag en avond, hij uit dat door luid te roepen. Niet leuk voor zijn omgeving lijkt me. De (rustgevende) medicatie is daarom weer een aantal keren verhoogd en veranderd en wordt voortdurend geëvalueerd. Pap lijkt op de laatste verandering iets beter te reageren.

's Morgens laat hij zich de laatste tijd beter verzorgen. Overdag is/oogt hij tevreden. Tja, wat kan ik verder zeggen? Hij herkent mij of anderen wel/niet, hij heeft meestal goede eetlust, hij eet nog altijd zelfstandig, hij heeft nog altijd interesse in tijdschriften. Is het niet om te lezen dan wel om ze te verscheuren. Je merkt meteen als hij een goede bui heeft. Hij gaat graag mee naar buiten, drinkt op het terras fijn zijn pilsje uit een mooi glas. Zegt nog altijd netjes goedendag tegen iedereen. Brabbelt onafgebroken als hij de kans krijgt. Luistert nog altijd heel graag naar klassieke muziek.

Vorige week is een vriend van vroeger overleden, ik zag de overlijdenskaart op paps kamer liggen. Dit zegt hem überhaupt niets. Geen herkenning van gezicht (foto) of naam of verhalen. Enige voordeel hiervan is dat dit hem een hoop verdriet bespaart. Zo gaat dat.


dinsdag 7 juni 2016

nog een kijktip

Van Franca kreeg ik de volgende kijktip: 2doc: Ger, mijn hoofd in eigen hand
Heel indrukwekkend en zeer de moeite van het bekijken waard!


De nu 64-jari Ger kreeg in 2010 op jonge leeftijd alzheimer gediagnosticeerd. Ondanks dat het - vreemd genoewar. Hij moet afscheid nemen van zijn baan, zijn relatie wordt na 30 jaar beëindigd en hij woont in eerste instantie noodgedwongen samen met zijn ex-partner en diens huidige vriend. Uiteindelijk moet hij zijn twee huizen verkopen en belandt hij in een zorginstelling. Niet alleen Gers ziekte zorgt voor een complexe situatie. Ger heeft een achtergrond in de zorg en hij heeft kritische noten aan het adres van deze zorg en het nieuwe zorgbeleid. Tegelijkertijd is hij er als patiënt afhankelijk van. Toch neemt Ger, tot op zekere hoogte, de regie van zijn leven weer in eigen handen. Voor het project DemenTalent is hij als vrijwilliger werkzaam als gastdocent voor een zorgopleiding in Utrecht. En hij maakt als een van de eerste in Nederland gebruik van een nieuw hulpmiddel, de zogeheten dementie buddyhond.