vrijdag 3 februari 2017

ein-de-lijk!!

Eindelijk. De vlag kan uit. Na bijna VIER jaar is het zo ver: het huis van pap is officieel verkocht. (alleen nog even naar de notaris ....). Inofficieel al van voor de kerst, maar nu pas echt omdat de koper de financiering rond heeft. Hè hè, we zijn van de last van het huis af. Niet meer (laten) werken in de tuin, geen zorgen meer over het wel of niet functioneren van de verwarming, geen kosten meer van gas, water, licht, verzekering en belasting,  geen zorgen over eventueel onwelkom bezoek ..... Al een hele tijd geleden heb ik emotioneel afscheid genomen van dit huis dat ook lang mijn thuis was, de plek waar ik van mijn zevende tot mijn tweeëntwintigste heb gewoond. Het huis had een ziel zolang pap er woonde. Na paps gedwongen verhuizing naar het eerste verzorgingshuis en het door ons weghalen van de waardevolle en minder waardevolle spullen was die ziel er gauw uit. 
Toch stonden er nog altijd spullen, het huis mocht niet (te) onbewoond lijken. Een goede vriend heeft laatst zijn slag mogen slaan en toen heb ik ook nog wat spulletjes eruit gehaald:


Een medicijnkastje. 'Wat moet je daar nu weer mee?' kreeg ik thuis te horen. Geen idee, maar ik kon het echt niet laten hangen. 

Ik vertelde pap vanmiddag over de verkoop. Maar zulke dingen dringen niet meer tot hem door. Misschien ook maar goed. Hij heeft er hard voor gewerkt en heeft nul profijt van de verkoop. Triest toch. 


25 opmerkingen:

  1. Ik hoop dat de opbrengst niet helemáál verdwijnt in de zorg, ik weet niet zo goed hoe die regels nu zijn, of je je spaargeld moet inbrengen voor de verzorging. Maar in ieder geval fijn dat het huis geen zorgen meer geeft, gefeliciteerd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig blijft er nog heel wat over, pap betaalt iedere maand al meer dan genoeg eigen bijdrage.

      Verwijderen
  2. Wat fijn zeg dat die zorg weg is. Het huis van mijn schoonouders staat volgende maand 9 NEGEN!!! jaar te koop. Het wordt verhuurd, dus brengt zijn geld wel op, maar de zorg zou wat ons betreft gerust weg mogen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een opluchting. Ik hoop dat je hiermee weer een hoofdstuk kunt afsluiten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je woonde In dezelfde leeftijd in dit huis als ik in mijn ouderlijk huis. Dan gebeurt er zo veel in je leven, dat vergeet je niet zomaar. Dit huis was dus belangrijk voor je, maar werd een last. Dus fijn dat het verkocht is.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. He, dat is fijn en triest tegelijk. Soms heb je dat...ben je gehecht aan iets van een ding. Pas later zie je in waarom (denk ik).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb de meest idiote dingen hier in huis staan :-)

      Verwijderen
  6. Proficiat Inge wat een zorg en een last minder voor je, tja en aan de andere kant lijkt mij het ook zo definitief afscheid van het huis is ook definitief afscheid van je verleden.

    GroetjesTanja

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat Marjanneke zegt: fijn en triest tegelijk

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Meer fijn dan triest, ik ben echt opgelucht, het was teveel een last

      Verwijderen
  8. Wat Marjanneke zegt: fijn en triest tegelijk

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Fijn Inge! Das een hele rust! En het medicijndoosje is een mooi aandenken, ik kan begrijpen dat je t wilde houden!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het is zo dubbel, je ouderlijk huis verkocht. Een verleden loslaten en verder gaan. Niet echt leuk, maar wel een grote last minder. Gelukkig merkt je vader hier niets meer van. Evengoed gefeliciteerd dat het huis verkocht is.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Toch een zorg minder. En ja afscheid nemen doet altijd pijn. Je hoopt toch dat er weer mensen komen wonen die het huis zijn ziel terug geven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben echt benieuwd hoe het huis gaat worden na hoognodige verbouwingen Emie. Wie weet schrijf ik er nog eens een blog over.

      Verwijderen
  12. Een beetje tegenstrijdig maar kan me voorstellen dat het fijn is dat jullie af zijn van die last. Medicijn kastje is nog een herinnering! Je zult er vast betere hebben maar toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ja, dat is wel triest inderdaad... Kan me voorstellen dat vooral jij er een dubbel gevoel over hebt. Je paps niet dus. Gelukkig maar... En dat medicijnkastje? Die vind ik geweldig!! Houden!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Weer een stap in het proces.. het lijkt me niet makkelijk. Maar wel fijn dat het huis nu verkocht is en dat je de dierbare herinneringen mee mag nemen.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge